Nieuwe naam voor instituut

Het inmiddels zeer bekende instituut Hooglander van de Maand heeft een andere naam gekregen. Een naam, een vlag die de lading beter dekt. De titel Hooglander van de Maand is een eretitel voor Hooglanders die zich op enigerlei wijze gedurende lange tijd verdienstelijk hebben gemaakt voor de gemeenschap. Grote dingen, kleine zaken. Daarom heet het instituut voortaan “Hooglander van Verdienste” Johan was de laatste Hooglander van de Maand, en gezien zijn “c.v.” heel duidelijk ene Hooglander van verdienste. Wilt u ook een Hooglander van verdienste nomineren, dat kan. Meld uw kandidaat, met redenen omkleed aan het wijkbeheerteam in de Neng of makkelijk mail aan: a href="mailto:wijkbeheerteamhoogland@live.nl">wijkbeheerteamhoogland@live.nl


Koos van Dijk, de man op de achtergrond

Op 17 mei jl. werd Koos van Dijk verrast met zijn benoeming tot Hooglander van Verdienste.
Hij vierde samen met zijn vrouw Lieneke hun 41- jarige bruiloft. Bij 40 was de enkel van Koos nog niet helemaal tof, dus dat feest werd een jaartje uitgesteld.

Want zoals Koos zegt: “ Beter een jaar later en goed, dan slechts half…”
Wijkbeheerteam voorzitter Timo Blom sprak hem toe en overhandigde hem de bijhorende taart en ook ‘de Hooglandse Vlag’ (grapje, want Koos heeft daar natuurlijk voldoende van)

In 1968 werd Koos van Dijk ‘ Hooglander’, net getrouwd met zijn Lieneke gingen ze in de Kloosterlaan wonen en waren al snel actief in het dorpsgebeuren, maar vooral de buurtactiviteiten. De buurtbarbecue, het pleinfeest, fietstochten. Het organiseren zat hem in het bloed. Al in zijn geboorteplaats Laren was hij bekend om de eerste carnavalsfeesten avant la lettre. Toen dus het carnaval in Hoogland vorm begon te krijgen, was Koos natuurlijk de eerste om met, de toen nieuwbouwwijk, de Langenoord een wagen te bouwen. Alle kinderen uit de wijk werden op een wagen geplaatst als Smurf en hup, ging het achter ‘ het schip’ van kroeg naar kroeg. Het vroege kindercarnaval op de Brinkersschool. Zijn talent viel natuurlijk op en de Eemschuumers hebben Koos maar liefst 17 jaar lang weten vast te houden voor de Raad van Elf. Hij was de 10e prins (Prins Koos de Klepperman) en heeft tot op de dag van vandaag op de achtergrond nog steeds inbreng van creatieve en andere aard voor het carnaval. Natuurlijk met eigen bijdragen van de Ma wiko’s, maar ook veel andere zaken. De St. Martinus zomermarkt werd altijd door Koos gesteund. Hij had met zijn standbouwbedrijf beschikking over opslagruimte en kon dus heel eenvoudig de kraampjes stallen, die hij eerst zelf vervaardigd had. Ieder jaar kwamen er ook wel weer een paar bij en nu worden ze ingezet voor weer andere doelen.
Dorpsfeest
Ook op de achtergrond van het dorpsfeest is Koos heel actief. Al jaren. Wie kent niet zijn tomeloze inzet, zijn inzicht en zijn vermogen de vele vrijwilligers te motiveren om er ieder jaar weer een fantastisch feest van te maken. Iedereen weet zich vast nog de boerenbruiloft te herinneren, hoe leuk die was en hoe iedereen gekleed in boerenkledij op het feest kwam. ‘ Iemand’ heeft het bedacht… Veel dames hebben kleding zitten naaien, maar ook Koos zat zelf uren achter de naaimachine om alles voor elkaar te krijgen. Ook het decor van de oude boerderij kwam tot stand door het inzicht van Koos en uiteraard weer de vrijwilligers om hem heen. En , zeker niet te vergeten bij al zijn avonden van huis of aan het vergaderen: zijn vrouw Lieneke helpt en steunt hem waar ze maar kan. Vooral toen Koos een beetje in de lappenmand zat met zijn voet.
Buurtgek
Koos woont niet meer in de Kloosterlaan, maar al weer behoorlijk wat jaartjes op ’t Haartje. Ook daar een tomeloze ‘ buurtgek’ . De ravitaillering tijdens de avondvierdaagse, de buurtbarbecue en het beroemde ‘ Haartjes Jeu de Boules toernooi’ Jaarlijks kan de winnaar naar huis gaan met de vers gespoten Gouden Gans (want die moet ieder jaar opnieuw worden voorzien van een laagje goud. De winnaars halen dat ter eigen gewin vanaf, wist hij ons te melden.
En dan de kroon op zijn werk tot nu!
De Hooglandse vlag! Wat een succes, daar hoeven wij niet meer woorden aan te besteden. En direct daar achteraan de stickers en wat er nog meer aan zijn brein ontspruiten gaat…
Een echte Hooglander vanVerdienste!
Koos is Groos op Hoogland, maar Hoogland is absoluut Groos op Koos!



Jan Roeten Hooglander van Verdienste

Op 7 juni nam Jan Roeten officieel afscheid als voorzitter van ‘zijn ‘vereniging St Caecilia. Reden voor d ecommissie Hooglander van Verdienste om hem (eindelijk) eens te kunnen belonen voor zijn jarenlange inzet als vrijwilliger in Hoogland. Hij kreeg de taart, de oorkonde en de Hooglandse vlag uitgereikt tijdens zijn afscheidsreceptie in het bijzijn van zijn vrienden en kennissen.

Jan Roeten, wie kent hem eigenlijk niet? Uiteraard van St Caecilia, maar ook van vv Hoogland, en ook via zijn werk bij van Loen kwam hij werkelijk met vrijwel iedere Hooglander in aanraking. Toch is St Caecilia de rode draad door zijn leven en zullen wij de andere mooie dingen van Jan niet onbelicht laten, maar ja, je bent Mister Caecilia of je bent het niet…We proberen een beetje chronologische volgorde aan te houden.

In 1957 werd Jan lid van St. Caecilia, nadat hij ook al enige jaren met vader aan de hand naar repetities en uitvoeringen ging.

Vanaf 1966 was hij jeugdleider en trainer bij vv Hoogland. Ongeveer 13 jaar was hij jeugdbestuurder en wedstrijdsecretaris van het A,B.C, en juniorenteam. Het samenstellen van teams, het organiseren van toernooien en jeugdsportkampen, was o.a. zijn taak. Dat een vereniging niet alleen op sport kan draaien blijkt ook uit dat hij direct verantwoordelijk is geweest voor het organiseren van een grote fancy fair in het toenmalige Concordia. De opbrengsten kwamen direct ten goede aan de jeugdafdeling van vv Hoogland.

Eind jaren 60, begin 70 was Jan één van de initiatiefnemers van St Caecilia’s dweilorkest: ‘De Volle Bloas’ Dit orkest was een rechtstreeks gevolg van de deelname aan de Zeskamp Show in februari 1970, alwaar St Caecilia met een delegatie deelnam als orkest ‘Die Bayerische Höchländer’.
De Volle Bloas was op een gegeven moment de ideale gelegenheid om eens stoom af te blazen, van het anders zo ‘geregelde’ St Caecilia leven. Behalve repetities en uitvoeringen werden er overigens ook vaak aubades gedaan, waarvoor de vrijwilligers altijd wel te vinden waren. Jan was er natuurlijk altijd bij. Vaak vonden deze aubades plaats bij mensen thuis maar nog meer in de dorpskroeg ‘de Langenoord’ bij bruiloften en partijen, alwaar na de uitvoering de fles op tafel kwam, gratis sigaren en sigaretten gepaft mochten worden en het vaak een gezellige boel werd voor de muzikanten.
In 1973 werd Jan voor het eerst bestuurslid (voor een periode van 2 jaar) van St Caecilia en in 1991 werd hij vice-voorzitter. Vanaf 1992 is hij voorzitter geworden, tot maart 2009.

Dorpsfeest
In de Stichting Feestweekend Hoogland is hij vanaf 1982 t/m 1986 in actief geweest o.a. als voorzitter. Een van de oud bestuursleden van deze stichting omschrijft hem als een kundig en actief bestuurder. Maar tot vorig jaar was hij ook bij het Dorpsfeest Hoogland huidige stijl betrokken, met St Caecilia natuurlijk.

In zijn bestuursperiode van St Caecilia werd o.a. 't Driespan gebouwd (en weer uitgebreid) en is de club uitgegroeid tot een prachtige vereniging met ruim 160 leden. Jan ís "Mr. St. Caecilia". Hij is als geen ander bij de muziekvereniging betrokken. Bijna elke avond loopt hij wel even bij 't Driespan binnen. Hij maakt met iedereen een praatje en elk kind dat "komt toeteren", krijgt zijn aandacht. Hij is dan wel geen voorzitter meer, maar is nog wel intensief betrokken bij allerlei activiteiten. Zo is hij nog steeds veel bezig met alles wat met 't Driespan te maken heeft, hij zit in de evenementencommissie (deze commissie organiseert o.a. 2x per jaar de kaart- en spelletjesavond en de jaarlijkse sluitingsdag voor de hele vereniging),hij organiseert het tweejaarlijkse jeugdkamp, hij zit in de kerstcommissie en hij is (heel belangrijk!) ook nog steeds een actief lid van het orkest.

Handige Jan
Het is duidelijk dat Jan voldoende organisatietalent en bestuursvaardigheden heeft. Maar bovendien is Jan handig, en dat komt ook nog eens extra van pas. Iedereen weet hem vrij snel te vinden als er wat gelast of gesoldeerd moet worden, als er smeedwerk gerepareerd moet worden of als er sowieso wat geklust moet worden. Zoals Henny heel treffend zei: "Jan is altijd weg en onderweg". En gelukkig is zijn werkgever, van Loen, altijd bereid geweest Jan een beetje vrij te laten in zijn hulpvaardigheid. Zijn deskundigheid op technisch gebied kwam bijvoorbeeld tot uiting tijdens een ingrijpende reparatie van de doodsklok in de toren van de St. Martinuskerk. Door zijn zelfwerkzaamheid en vakmanschap kon de parochie een aanzienlijk som geld besparen. En verder…
Wie bouwt er met carnavalswagens mee? Jan
Wie helpt de St. Martinuskerk met het maken van kaarsenstandaards? Jan
Wie maakt de bakpan voor de grootste pannenkoek voor het Dorpsfeest? Jan
Wie tapt er als vrijwilliger elk jaar bij het Dorpsfeest? Jan
Heeft de bejaardensoos of de kaartclub wat nodig? Jan is er.

Zo zijn er legio voorbeelden. Je hoeft nooit tevergeefs bij hem aan te kloppen.
Kortom: een nóg betere Hooglander van Verdienste kom je waarschijnlijk niet tegen, hoewel we nooit nooit zeggen.

Weet u iemand die in aanmerking komt voor de eretitel Hooglander van Verdienste? Laat het ons even weten. Een briefje aan het Wijkbeheerteam in de Neng of een eenvoudige e-mail aan: wijkbeheer.hoogland@welzijnamersfoort.nl


Frans Voskuilen

Veelzijdige creatieveling
Frans Voskuilen Hooglander van Verdienste

Het ie is un keertje nie zelluf ut woord, maar wordt ie toegesproken…
Zo begon Timo Blom, voorzitter van het Wijkbeheerteam vrijdagavond 3 oktober na afloop van de voorstelling van de Bietenbrug BV, als onderdeel van het Oogstdankfeest, tegen Frans Voskuilen.

Frans Voskuilen, Vener van geboorte, woont eigenlijk vrijwel zijn hele leven al in Hoogland. Frans is als geboren Vener geheel ingeburgerd in het Hooglandse, sterker nog, hij is een van de weinigen die het Hooglandse dialect nog dagelijkse gebruikt. Het is een persoon die een uitgesproken mening heeft. Klip en klaar, zo is het en niet anders. Frans is bijna niet weg te denken uit het openbare Hooglandse leven. Overal kom je hem wel een keertje tegen, niet alleen in het voorbijgaan, maar ook zo tijdens diverse evenementen in het dorp. En dat niet alleen tegenwoordig, maar ook eigenlijk al sinds ‘mensenheugenis’. Frans hoort zowat bij het Hooglands meubilair, zou je kunnen zeggen.
Als je rondvraagt over Frans Voskuilen, wat hij zoals gedaan heeft en wat hij zoals doet in Hoogland, dan ontstaat er al snel een behoorlijke waslijst. Een greep uit de diverse zaken waarin Frans een hoofd- dan wel bijrol vervulde:
Frans was in het verleden enigszins bekend door de strijd tussen Hoogland en Amersfoort. Vanuit koude bunkers langs de Eem werden de strijdplannen uitgevouwen, in de winter, midden in de nacht, met kaarsen, sterke drank en dito verhalen. Amersfoort heeft geweten dat er verzet was, het heeft diverse plaatsnaam borden vervangen in die tijd. Tegenwoordig wordt de strijd alleen nog op oudejaarsdag gevoerd, ook in de buurt van de Eem en wel vanuit de Plank. Ja, de strijders van weleer vinden een warme kachel toch ook wel prettiger dan een koude klomp beton aan de kabbelende oevers van de Eem. Het Hooglands Genootschap, waarbij Frans regent is, kent hem als geen ander.
Frans is of was, en dat niet in volgorde van belangrijkheid of tijdslijn:
-Kapitein de Eemschuumers (1997)
-Jurylid van de carnavalsoptocht
-Speler en mede organisator KolkVolk avond
-Vaste deelnemer Bonte Eemschuumers avond
-Speler en tekstschrijver bij KPJ revue
-Speler bij Fortius Nonzum
-Speler bij Moecke Mar An
-Speler/regisseur/tekstschrijver bij de Bietenbrug b.v. (incl. Twee eerder genoemde feiten al 25 jaar!)
-Schrijver van diverse school- en kerkmusicals
-Oprichter van SSOK (Stichting Scheit op de Kei) (oeps.....geheim!)
-Regent bij het Hooglands Genootschap
-Voorzitter van de KPJ (1992)
-Redactielid van de Troef
-Deelname aan CD: Waar bleef Hoogland?
-Tekstschrijver en grondlegger van de film Seur Robin of Lockhorst, tevens een hoofdrolspeler
- Graag gezien spreker bij Hooglandse (en Veense) gelegenheden
-Vaste ‘speaker’ bij het Polsstokverspringen (en daarbij laat hij zijn lokale kennis zeer goed de revue passeren.
Frans komt als een héél zekere persoonlijkheid over, weet wat ie wil en doet dat ook. Dat heb je ook wel nodig , het dat is de voedingsbron van vele door hem geschreven cabaret stukken. Stukken waar hij zelf ook menigmaal in meespeelde en die hij regisseerde. Maar ...ondanks 25 jaar ervaring loopt het hem bij de uitvoering nog steeds dun door de broek. Ook al heeft hij zijn spullen al 25 jaar op dezelfde plek in de toneelkamer liggen. (spullen die in een kartonnen doos worden gebracht, al 25 jaar lang), dan nog spelen de zenuwen parten. Maar als hij eenmaal op het podium staat, is dat over.
Nu vindt hij het voor wat betreft de Bietenbrug BV welletjes, afscheid nemen doe je op een hoogtepunt en daartoe heeft hij deze voorstelling gekozen.
Het Wijkbeheerteam heeft daarom deze avond uitgekozen om Frans als Hooglander van Verdienste te huldigen, met natuurlijk de bijhorende oorkonde en taart.




Thilly Thomassen Hooglander van Verdienste

Op zondag 14 september had Hooglands Volkoren haar generale repetitie voor de Sixth Night of Hoogland, het concert tijdens het Dorpsfeest, samen met St Caecilia. Dit vond plaats in de sporthal aan de Zevenhuizerstraat en daar werd dirigente Thilly Thomassen door de commissie Hooglander van Verdienste verrast met de gelijknamige eretitel! Onder luid gezang van een speciaal geschreven loflied, werd haar een oorkonde en de welbekende taart overhandigd.

Heel het leven van Thilly Thomassen staat in het teken van muziek en zang. Van kinds af aan was ze er altijd al mee bezig. Al op jeugdige leeftijd had ze de leiding over het St. Martinus jongerenkoor op zich genomen, wat sindsdien zeer goed gedijde, en nu nog steeds is ze te vinden in de St. Martinus. Ze begeleidt het kinderkoor op de piano en zij is een van de organisatoren van de activiteiten rondom de eerste communie in de St. Martinus. Thilly is als dirigent en pianist actief geweest bij twee musicalproducties (Mozes en Paulus) van de kerken Amersfoort Noord. Na afloop van de repetitieavonden was er altijd overleg van het productieteam. Onder genot van een drankje werden mooie ideeën geboren en wel en wee besproken. Met name Thilly had altijd wat lekkers bij zich. Tijdens één van deze productieteamvergaderingen is de Stichting SAPKAN (Stichting Amateur Podiumkunsten Kerken Amersfoort Noord) opgericht, waarin Thilly als bestuurslid is voorgedragen en benoemd. Na afloop van deze oprichtingsvergadering was er een dermate aantal flessen leeg (jaja sapkan he?) dat Thilly de gastvrouw behulpzaam is geweest door de lege flessen in haar fietstas te stoppen en mee te nemen naar de glasbak. Op en top Thilly!

Thilly leidt ook al jaren het Herenkoor in Hooglanderveen en zo heeft ze nog wel meer op haar conduite.
Sinds 2 jaar zit ze in de cabaretgroep ‘de Bietenbrug’ die elk jaar speciaal t.g.v. het Oogstdankfeest een cabaret schrijven en een aantal keer spelen. Haar enthousiasmerende bijdragen zijn een prettige impuls voor de toch al heel creatieve groep Hooglanders. Begin oktober is er weer een tweetal avonden waar u haar talent kunt bewonderen.
Hooglands Volkoren
Gewoon lekker samen zingen was de idee achter het oprichten van het amateurkoor Hooglands Volkoren. Eén van de oprichters: Thilly Thomassen! Zij leidt elke donderdag koor als dirigent, een koor, dat inmiddels uit 60 personen bestaat, die met heel veel pret en saamhorigheid. (en een drankje na afloop vd repetitie) gewoon lekker zingen. Ook dit doet ze al weer bijna 7 jaar.
Ondanks de intensieve voorbereidingen voor het optreden tijdens het Dorpsfeest is Thilly ook nog eens flink druk met het verbouwen van hun nieuwe huis, maar dat komt toch op de tweede plaats. De passie voor muziek is bij Thilly altijd nummer 1!

Betrokkenheid
Toch is het niet alles muziek wat de klok slaat. Ook is zij erg betrokken bij wat er om haar heen gebeurt. Zoals bij de activiteiten tegen de plaatsing van de UMTS mast die men wil plaatsen aan de Sportlaan en in haar werk als diëtiste op een dialysecentrum weet ze altijd heel handige tips te geven over afvallen, eten en gezondheid. Na de koorrepetities zijn er altijd heel veel mensen die haar nog even dit of even dat willen vragen en komt ze nauwelijks aan een glaasje wijn toe. Daar wordt ze dan vaak een beetje toe aangespoord. Meestal komt dat uiteindelijk wel weer goed. Maar Thilly is zo’n typisch voorbeeld van een betrokken medemens die, misschien niet altijd even georganiseerd, maar altijd een luisterend oor en zeer attent is op zaken die er toe doen voor veel mensen. We hebben weer een echte Hooglander van Verdienste!




Leo van Kuijk HVV-er

Voor de vele deelnemers aan de Avondvierdaagse was het wel eens nodig te wijzen op de vele vrijwilligers die er elk jaar, al 25 jaar lang, klaar staan voor de lopers en lopertjes uit Hoogland e.o.

Daarom werd het feestje dat kort voor de start van de laatste dag voor Leo van Kuijk (60) werd gevierd, mede een feestje voor al die vrijwilligers van de avondvierdaagse. Leo werd gehuldigd tot Hooglander van Verdienste. Leo is medeoprichter van de avondvierdaagse Hoogland, die dit jaar 25 jaar bestaat. Binnen de Avondvierdaagse Hoogland is hij al weer 13 jaar voorzitter en hij heeft besloten, dit jaar te stoppen in die functie. Hij blijft gelukkig nog wel vrijwilliger bij de avondvierdaagse Hoogland en heeft zich voorgenomen dit nog jaren te doen. Leo kenmerkte zich in zijn voorzittersperiode als iemand die altijd alles goed en rustig begeleidt terwijl hij er voor zorgt dat alle vrijwilligers zich prettig en gewaardeerd voelen. Tijdens de nodige vergaderingen heeft hij altijd wel een goede grap of kwinkslag klaar en dat maakte de sfeer altijd gemoedelijk.
Meer dan A4D
Een vrijwilliger zijn, zit in je bloed, in je genen, dat hebben we bij veel meer Hooglanders van Verdienste geconstateerd, en zo ook bij Leo van Kuijk. Leo was ook medeoprichter van de atletiek vereniging Triathlon in Birkhoven, alwaar hij nog steeds iedere zaterdag te vinden is. Hij was de eerste voorzitter van AV Triathlon. Vanaf het begin is hij er al actief als loper, maar ook als trainer. De laatste 18 jaar is hij vooral trainer van de beginnende lopers, waar voor een aantal keren per jaar een speciale trimcursus en een opstapcursus sportief wandelen wordt georganiseerd waarbij men op een prettige wijze kennismaakt met het sporten. De wijze waarop hij dit doet samen met andere is zo inspirerend dat vele na een cursus met Leo ook lid worden en jaren loop plezier hebben. De ledenaanwas van Thriathlon vaart er nog steeds wel bij. Ook pakt Leo regelmatig de microfoon, als speaker bij wedstrijden.
Ook een pure vrijwilligersdrang is Leo’s werk voor gehandicapten. Een maal per jaar organiseert hij een speciale bijzondere dag voor gehandicapte mensen, waaronder het kind van een van zijn vrienden. En Leo gaat 1 keer per jaar mee als helper op speciale vakantiereizen voor gehandicapten voor de Buitenhof een hierin gespecialiseerde organisatie

Leo’s hobby is en blijft het wielrennen. Als hij maar even kan gaat hij de baan op en koerst een kilomertje of 40. Vrijwel elke zondag met wat vrienden, maar ook door de week, als hij even wil uitblazen van zijn werk als Coördinator Technische Opleidingen van een grote verffabriek, dan stapt hij even op zijn fiets en racet zijn hoofd lekker leeg.

Leo is een meidenman, Samen met zijn vrouw Thea heeft hij drie dochters, en zij hebben inmiddels 4 kleindochters, het 5e kleinkind is op komst en dat zal ook wel weer een meid worden. Volgens zijn eigen kinderen is hij de meeste fantastische opa die ze zich kunnen wensen.

25 jaar avondvierdaagse, Triathlon en zijn gehandicaptenwerk, alles geheel belangeloos en met veel plezier…voldoende reden om Leo van Kuijk te benoemen tot Hooglander van Verdienste.


Kees Blokland sr HVV-er

Ook gehuldigd door Atletiekunie

Kees Blokland sr.(73!) is al sinds de jaren 60 als vrijwilliger actief in diverse verenigingen, die zijn levenspad kruisten. Nu hij een klein stapje terug doet in zijn werkzaamheden voor Altis, vond Altis het een mooi moment om Kees in het zonnetje te zetten, en hoe…! Als lid van verdienste werd hij al eerder benoemd, maar nu ging het de vereniging zo ver dat zij hem, omdat hij zich al jaren zo ongelooflijk inzet voor de vereniging, een speciale onderscheiding van de Nederlandse Atletiekunie mochten opspelden. De commissie Hooglander van Verdienste daar nog aan vooraf ging door Kees ook nog eens namens alle Hooglanders te huldigen en te bedanken voor zijn vele goede werk tot nu toe. Hij was er beduusd van.


Staat van dienst
Directe aanleiding voor zijn huldiging is een wijziging in de organisatiestructuur van atletiekvereniging Altis. De stichting waaronder het beheer van het clubhuis viel is ontmanteld. Het beheer valt sinds dit jaar direct onder de vereniging. Het bestuur heeft gemeend het beheer onder een ‘beheerscommissie clubhuis en accommodatie’ te laten vallen omdat er i.p.v. de stichting een bredere organisatievorm noodzakelijk is, vooral omdat alle taken veelomvattend zijn. Dit was voor Kees een mooi moment om zich als beheerder terug te trekken en het stokje aan anderen over te dragen.

Maar hij kan niet stilzitten!
Kees is al jaren een verenigingsmens in hart en nieren (gymvereniging in Culemborg, jaren 60, voetbalvereniging in Amersfoort, jaren 70/80, AV Altis sinds 1985.) In 1985 is hij op aanraden van een kennis bij een beginnerscursus van AV Altis gaan hardlopen (samen met zijn vrouw Bep). Ja en dan gaat het verenigingsbloed snel stromen. Met de meeste werkzaamheden voor AV Altis is hij al minstens 15 jaar actief. Hieronder in het kort een opsomming van al zijn activiteiten voor Altis. Redenen genoeg om hem eens flink in het zonnetje te zetten!

Clubhuis
Hij was lid van de AAA commissie, die het nieuwe clubhuis voorbereidde. Kees met zijn ervaring als beheerder van de sportkantine van VV de Posthoorn en bezitter van het diploma Horeca – SVH heeft deze kennis belangeloos ter beschikking gesteld. Hij heeft meegebouwd aan de inrichting van het clubhuis. Sinds het opleveren van het clubhuis heeft hij tenminste een jaar of 15 (met ene korte onderbreking) het beheer gevoerd van de kantine (waaronder inkoop/bemanning/evenementen etc)

Jury
Eind jaren 80 is Kees jurylid algemeen geworden; hij is vrij snel ‘doorgestoten’ naar de functies ‘wedstrijdleider’ en ‘scheidsrechter’. In alle rollen is hij nog steeds actief en blijft hij dat ook; de laatste jaren vooral als scheidrechter. Kees is gewestelijk scheidsrechter, dus actief op diverse competitiewedstrijden in de regio (ook regelmatig actief bij wedstrijden in Oost). Om zijn parate kennis van nieuwe regels etc. bij te houden bezoekt hij de meeste opfriscursussen. Ook staat hij zelf in deze zaken ‘voor de klas’ als docent jury en bijscholing algemeen en jury tijd.

Bestuur
Kees is in de jaren 90 voorzitter geweest van de Wedstrijdorganisatiecommissie en daarmee ook lid van het algemeen bestuur van AV Altis
Trainer
Kees traint al lang een aantal loopgroepen. Hij heeft een eigen groep gehad op maandag en draait momenteel een zeer succesvolle groep voor 55+ op donderdagochtend. Hij is sinds het terugtreden van Eddy Schreuders de constante factor in de organisatie van de beginnerscursussen. Tijdens de cursussen geeft hij de cursisten ook trainingen op maandag. En, hoewel niet formeel namens Altis is het wel een groep Altis mensen die hij begeleidt bij de Cardiofitness bij BeFit. Dit doet Kees ook al minstens 7 jaar.

Senior
Tot slot mag niet onvermeld blijven dat we, hierboven, melding maakten dat het om Kees Sr. ging er blijkbaar ook een junior is. Kees heeft zijn zoon besmet met het Altis virus en hem het verenigingsleven natuurlijk met de paplepel ingegoten. Kees junior doet dus ook heel veel bij Altis, o.a. het mede organiseren van de beroemde Halve van Hoogland.
Hooglander van Verdienste wordt je niet zomaar, dat is duidelijk! Vind u dat iemand uit uw omgeving Hooglander van Verdienste zou moeten zijn, laat dat even weten via de mail: wijkbeheerhoogland@welzijnamersfoort.nl !



Ben Mokkink HVV-er

Op 7 maart jl. werd Ben Mokkink tijdens de vrijwilligersbijeenkomst in de Neng, verrast door het team van Hooglander van Verdienste. Uit handen van de oud voorzitter van het WBT Hoogland, Gert van Dijk, mocht Ben de oorkonde en taart ontvangen! Na een lange pauze was er weer een perfecte kandidaat gevonden!

Kaarten en muziek zijn de grote passies van Ben Mokkink en daar stopte hij dan ook heel veel tijd in. In 2004 wilde Ben in Hoogland bridgelessen gaan geven en als verlengde daarvan een bridgeclubje oprichten. Hij had dat al eerder voor elkaar gekregen in Zielhorst, wijkcentrum het Middelpunt en dacht dat ook te kunnen in Hoogland. En dat kon hij! Hij had een oproep in de krant geplaatst en vrijwel de zelfde dag kwamen de aanmeldingen al binnen.

De behoefte was er, dat was duidelijk! Ben bleek een natuurtalent in bridge te zijn en de lessen werden met groot enthousiasme ontvangen. De eerste groep bestond uit ca. 16 personen, en leden van de Bridgegroep Hoogland (Juul en Dre van de Heuvel) sprongen af en toe bij als er assistentie nodig was. Al gauw ging ook Dre van de Heuvel een groep leiden en inmiddels volgen de beginners en vervolgcursussen elkaar op. Inmiddels is er ook een oefenmiddag (donderdags) bridgen in de Neng. Het effect van een olievlek dus, mede dank zij het enthousiasme van Ben. En het houdt niet op bij de grenzen van Hoogland, in Nieuwland is op het initiatief van een mevrouw uit de wijk een oproep geplaatst voor een bridgegroep in Nieuwland en er waren veel mensen enthousiast. De opstart van deze groep en de begeleiding heeft Ben Mokkink op zich genomen en hij gaat twee mensen uit Nieuwland leren hoe ze dit kunnen gaan begeleiden. Er zijn inmiddels al 24 bridgers ! Ze zijn vorige week vrijdag gestart en dat is prima gegaan.

Kortom, Ben is iemand met een zeer aanstekelijk enthousiasme. en inzet. Iets waardoor er ook steeds weer nieuwe initiatieven ontstaan. Ook elders heeft Ben zijn sporen nagelaten en verdiend. Hij was vele jaren lid van St Caecilia. Begon daar op wat latere leeftijd muziek te spelen en werd ook nog eens penningmeester. Toen hij in 1990 aantrad kwam hij daar echt niet in een gespreid bedje, om het netjes uit te drukken, hij bracht dan ook in een sneltreinvaart, met grenzeloos perfectionisme alle cijfers en papieren weer op orde. Met alles weer keurig op poten was men uiteraard zeer content met Ben. Hij hield zijn penningmeesterschap in 1994 voor gezien en ging zich toen concentreren op het bridgen in Zielhorst. Maar toen in 2003 de nood bij St. Caecilia weer hoog was, werd hij nogmaals voor 3 jaar de bewaker van de muzikale schatkist. Een ding moest je als bestuur van St. Caecilia nooit doen: vergaderen op dinsdag! Dat was Ben’s bridge-avond en al ging men op zijn kop staan, hij was er dan gewoon niet!
En... wist u dat Ben de prachtigste bretels heeft. Hij spaart ze en hij heeft zeer bijzondere exemplaren! Die zien we dus nog wel eens terug in de serie ‘de verzameling van…’

Ben verdient het Hooglander van Verdienste te mogen zijn. Vind u dat iemand uit uw omgeving Hooglander van Verdienste zou moeten zijn, laat dat even weten via de mail: wijkbeheer.hoogland@welzijnamersfoort.nl !


Teun van Viegen

Hij was altijd al actief in de kerk de Inham en alles er omheen, maar sinds hij zo’n drie jaar geleden met functioneel leeftijdontslag ging, is het alleen maar (veel) meer geworden wat Teun van Viegen doet als vrijwilliger. Hij viel op door zijn assistentie tijdens het schilderwerk van de Inham een paar maanden terug. De werkgroep Hooglander van Verdienste dook in zijn vrijwilligerswerk en kwam tot een eensluidende conclusie: Hij verdient de titel! En de ‘overval’ werd beraamd.

Teun moet een agenda hebben klaarliggen om al zijn gemaakt afspraken in te noteren en hij wordt sinds zijn flo eigenlijk niet meer gezien, zonder zijn ‘blauwe boekje’. Zijn vrouw vraagt hem regelmatig of hij, sinds hij de kerktuin van de Inham verzorgt, er geen bed bij wil hebben daar. Zo ook tijdens het schilderen van de binnenkant van de Inham in mei. Hij staat klaar voor iedereen die een beroep op hem doet, en dat is naast de kosteres van de kerk ook steeds vaker iemand anders. Gelukkig pakt zijn vrouw het sportief op en weet dat hij thuis ook bereid is om de klussen en andere dingen te doen, haar leven is er in ieder geval door verrijkt! Teun is nu bijna twee jaar voorzitter van de cantorij van de Inham. De Cantorij, is het koor van de Inham en verleent veel muzikale medewerking aan de diensten van de zondagochtenden. het koor gaat ook weleens elders zingen Hij neemt deze taak heel serieus. Hij onderhoudt het contact met de leden en leert daartoe tegenwoordig zelfs hoe je e-mail moet versturen. Van tijd tot tijd roept hij de leden op om deel te nemen aan landelijke lieddagen voor koren en cantorijen. Met de koster overlegde hij over de meest geschikte plek waar de cantorij zich kan opstellen en zorgde hij ervoor dat de mannen achteraan een “opstapje” kregen, waardoor er een goed zicht op de dirigent mogelijk is! Het zijn die kleine dingen, maar iemand moet het doen!

Het gaat maar door
Sinds een paar jaar komt Teun wekelijks over de vloer van de Zwanebloem als vrijwilliger. In de Zwanebloem wonen jong volwassenen met een verstandelijke beperking. Teun brengt op maandag twee mensen naar sporten en haalt hen daar ook weer op. Op dinsdag komt Teun weer langs, haalt en brengt bewoners naar toneel en volksdansen. Voorheen had de Zwanebloem een eigen bus waar Teun bewoners in meenam. Sinds die bus er niet meer is, vervoert Teun hen in zijn eigen auto. Teun weet de juiste toon te treffen in de omgang met de bewoners en gaat op een gelijkwaardige wijze met hen om. Als hij dan toch even blijft om nog een bakkie koffie mee te drinken, ziet hij dat de deur niet goed sluit en biedt aan om deze te bekijken. De volgende avond komt Teun weer langs met speciale schroefjes… Of een boom moet gesnoeid en Teun komt met snoeischaar. Teun doet dat wat hij aan kan en wil doen en dat is zo’n fijne eigenschap. Wat Teun doet, is hem niet teveel.
Ach en als hij wacht op de bewoners bij GymXL, kan hij eigenlijk net zo goed daar even mee helpen… en zo is Teun daar ook vrijwilliger geworden op maandagavond.

Agenda echt nodig
Teun is op de meeste maandagen (het lijkt wel of hij alles op maandag doet?) veel in de tuin van de kerk te vinden. Soms heeft de kosteres gelegenheid om te helpen in de tuin, maar vraagt dan eerst instructies aan Teun, want Teun heeft een soort planning van wat er die week moet gebeuren. Hij haalt een briefje uit zijn agenda en er vindt ‘werkoverleg’ plaats. Er zijn ook geregeld andere klussen te doen in en bij de kerk. Begin mei 2007 is de kerkzaal geschilderd. Teun was erbij: gordijnen eraf halen, stoelen in de was zetten, sjouwen van meubilair, weer op zijn plaats hangen van liedborden, schoonmaken van de ramen, etc. etc. Maar als er andere klussen gedaan moeten worden, dan worden deze opgeschreven in de agenda of soms ter plekke verholpen. Ook bij andere mensen in het dorp onderhoud hij de tuin of doet andere klussen. Altijd eerst wel even in de agenda kijken. Ooit wilde de kosteres van de Inham (Marieke Coster, whats in a name?) hem een grotere agenda geven, maar dat mocht niet, want dan past het niet goed in de broekzak. Kortom, voor de koster een zeer welkome hulp.

Net terug van vakantie
Naast zijn vele vrijwillige werk van voorheen, heeft hij jaren in de Sayda- groep gezeten. Inmiddels bestaat deze groep niet meer. Deze groep werd jaren geleden opgezet vanuit de kerk om kontakten te onderhouden met mensen uit Oost-Duitsland. De mensen hadden daar van alles te kort en zijn er in die tijd veel goederen naar toe gegaan. Er waren ontmoetingsweekenden. Het ene jaar kwamen de mensen uit Sayda naar Nederland. Het andere jaar gingen de mensen van hier naar Sayda. Een volgend jaar werd er een plaats halverwege afgesproken. De mensen werden ondergebracht in gastgezinnen. Er werden allerlei activiteiten met elkaar gedaan. Het waren goede weekenden. Teun heeft, samen met anderen daarin veel gedaan. Met zijn vrouw Greet gaan ze nog naar Sayda en hebben er hun kontakten. Zo kwamen ze toen hij werd gehuldigd eigenlijk net terug uit Sayda, de verrassing daarom des te groter.

Nou Teun, je bent zowat onmisbaar geworden, ga nog maar lekker even zo door!


HVV Januari 2007

Voetbal en carnaval bepalen zijn leven

Kees van Dijk werd tijdens de feestavond voor oud leden van de raad en bestuursleden van de Hooge Narren op vrijdagavond 2 februari door de commissie Hooglander van Verdienste overvallen met oorkonde en taart. Het laatste dat hij verwachtte zo ongeveer, was dat hem toch alsnog een ‘streek’ geleverd werd. Kees is de man van de achtergrond, de man van niet kletsen maar doen. Zo trekt hij dingen naar zich toe (zelf zegt hij “Ik roep het over me af”) en zorgt ervoor dat tot in de puntjes geregeld wordt en geregeld blijft.


Voetbal en wielrennen zijn passie
Zij passie voor het wielrennen komt niet uit de lucht vallen natuurlijk. Zijn fiets is zijn vervoermiddel, je kunt hem er buiten altijd op aantreffen. Hij werkt op zijn fiets en gaat ermee naar de voetbal, hij fietst naar de bouw van de carnavalswagen en naar de Noot als er carnaval is en altijd veilig weer terug! Wielrennen vindt hij dus een geweldige sport om naar te kijken. In Nederland bij sommige wedstrijden en op TV kijken naar de Tour en andere grote klassiekers. Voetbal gaat verder, daar speelt ook de vereniging een belangrijk deel in zijn leven. En dat is niet kinderachtig. Hij heeft natuurlijk zelf gevoetbald. Hoogland 1, 2 (zeer betrouwbare aanvoerder), 3 en 4 hebben van zijn kwaliteiten kunnen profiteren. Al meer dan 25 jaar lid van vv Hoogland en dus een absoluut graag geziene vrijwilliger van de vereniging. Het clubblad redactioneel vullen? Kees doet mee! Al vele jaren en nog steeds verzorgt Kees het programmaboekje voor thuiswedstrijden van het eerste. Hij is al weer een flink aantal jaren leider van het Hoogland 4 elftal en hij vlagt daar ook regelmatig voor. Scheidsrechter in vele jeugdwedstrijden op de zaterdag,maar ook bij bijzondere wedstrijden zoals afgelopen jaar de wedstrijd Hoogland Duitsland. Kees staat klaar! Hij zit in de organisatie van de ‘Çlub van 100’ en is altijd bereid iets extra’s te doen. Zijn improvisatievermogen stelt hem in staat om tijdens bijvoorbeeld de rust van de voetbalwedstrijden thuis een rad van avontuur te regelen en aan elkaar te praten of zitting te nemen in de redactie van het jubileummagazine. Kees is erbij.

Carnaval
Kees is nu is voor de derde keer prins Carnaval geworden en is de grote motor achter de carnavalsvereniging de Hooge Narren. Iedereen weet het uit dit wereldje, als Kees van Dijk er niet was geweest, was deze vereniging al 20 jaar geleden opgedoekt. Hij, en hij alleen heeft de kaars brandend gehouden en inmiddels al weer doen oplaaien tot vreugdevuurhoogte. Kees van Dijk, de zoon van de melkboer van Dijk uit Hoogland, was reeds op jonge leeftijd, naast een heleboel andere dingen, verknocht aan het carnaval. Hij was een van de mede-oprichters van de carnavalsvereniging avant la lettre ‘Het Kratje’. Ook daar maakte hij zich verdienstelijk. Bij de Hooge Narren, trok hij de vereniging uit het slop, zorgde voor een permanent goed bezette raad van Elf en was de voortrekker bij de sponsors. Kees is vandaag de dag gewaardeerd om zijn toespraken tijdens het haringhappen.

Daar evalueert hij in zijn eentje de gang van zaken van het carnaval van de Hooge Narren en met een wiets en een kwinkslag weet hij de lachers meestal op zijn hand te krijgen.
Hij is postbode en liep altijd in Hoogland, dus hij kent zo ongeveer iedereen. Nu doet hij veel meer kantoorwerk bij tante pos, dus we zien hem wat minder, maar nog altijd is hij erg actief binnen de Hooge Narren en al vele jaren secretaris. Inmiddels is hij dus voor de derde keer carnavalsprins, een functie die niet licht te noemen is en wie weet waar het allemaal nog naar toe gaat met hem. Kees is er gewoon altijd bij!


HVV dec 2006

Bart van de Beek

Hij vierde zijn verjaardag op 11 december, en hij vroeg zich al af, waarom iedereen zo vroeg was. Om 19.30 hadden zij al een huis vol zitten. Daar hadden hij en Annie helemaal niet op gerekend. Laat staan met de hoeveelheden taart die er genuttigd werden. Gelukkig kwam om 20.30 uur de aap uit de mouw: Bart werd door het wijkbeheerteam gehuldigd als Hooglander van Verdienste! Met oorkonde en (aanvullende) taart werd hij verrast, door de commissie, die de spontane voordracht door buren, vrienden en bekenden, van harte ondersteunt.

Bart van de Beek is voor vele Hooglanders een goede bekende. Aan diverse activiteiten neemt hij als vrijwilliger deel en hij treedt nooit op de voorgrond. Zijn snipperdagen gebruikt hij grotendeels voor het helpen bij het Dorpsfeest, de Eemschuumers, de Martinus-zomermarkt of voor klusjes bij familie en vrienden. In alle bescheidenheid is hij op praktisch elke activiteit in Hoogland te vinden. Te denken valt aan het Dorpsfeest, waar hij helpt bij het opbouwen en afbreken, het aan de deur staan en het verrichten van menig hand- en spandienst. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat is hij daar te vinden. Bij het aan de deur staan weet hij met diverse kwinkslagen en doordat hij iedereen kent een gezellige sfeer te scheppen. Ook bij de Eemschuumers is hij een bekende vrijwilliger waar hij – samen met zijn vrouw Annie – aan de deur staat.

Hij helpt met het bedenken en uitvoeren van de carnavalswagen in menig straat. Wil nooit zelf op de wagen plaatsnemen, laat dat aan anderen over. Hij blijft zoals altijd op de achtergrond. De bezoekers van de Martinus-zomermarkt kennen Bart ongetwijfeld ook. Al jaren is hij te vinden tussen de wasmachines, tv’s en schemerlampen. Het verkopen zit hem in het bloed, diverse spullen brengt hij aan de man en alles doet het volgens hem nog ook, maar helaas “geen garantie”, zegt Bart. Het klapstuk van de Martinus-zomermarktveiling is een feestavond die hij samen met zijn kaartvrienden verzorgt. De opbrengst hiervan heeft al heel wat bijgedragen aan de restauratie van de kerk. Als een van de laatsten verlaat hij de markt, nadat alles tot in de puntjes is opgeruimd. Menig maaltijd is daardoor aan zijn neus voorbij gegaan.

Daarnaast is hij onmisbaar voor zijn familie, buren en vrienden. Bart vindt zijn hulp altijd heel normaal, wil amper een bedankje horen, laat staan dat hij een vergoeding wil. Twee alleenstaande buren hebben dit met name gemerkt. Voor alles stond hij voor hen klaar. ’s Morgens om 6.00 uur ging hij op muizenjacht, hij schildert, sluit electriciteit aan en af, sloopt schoorstenen, maakt goten schoon voor bijna de hele straat, rijdt naar de gemeentereiniging, helpt met het opbouwen van diverse “kunststukken” waarvan de buurvrouw dacht dat zij het allemaal wel zelf kon, vangt vogels in de huiskamer, haalt een bank los die klem zit in het trapgat, vult gaten op waardoor een draagmuur weer voldoende steun krijgt en niet te vergeten de deurbellen die hij weer aan de praat kreeg. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Wat Bart met name uniek maakt, is dat hij voor alles een oplossing weet! Hij geeft nooit op voor hij die gevonden heeft, zelf ’s nachts denkt hij nog met ons mee! Als je Bart dan de ontelbare uren van dit werk wilt vergoeden, wimpelt hij dit af, zelfs diverse spullen uit eigen voorraad wil hij niet vergoed zien: “Dit doe je toch voor je buren”, zegt hij dan. Dankzij Bart blijft de Kloosterlaan de straat waar zij kunnen blijven wonen. “Als Bart verhuist, zijn wij genoodzaakt met hem mee te verhuizen.” Ook zijn vrouw Annie betekent veel voor het verenigingsleven, de buren, familie en vrienden. Altijd staat de koffie klaar en heeft zij een luisterend oor. Ook zij draagt zeker bij aan hetgeen Bart allemaal presteert. Voor zijn buren, familie en het verenigingsleven is Bart binnen Hoogland EEN HELD.


Oktober 2006

Kees van Valkengoed gehuldigd

Op zijn tweewekelijkse trainingsavond voor de EHBO-ers wist Kees van Valkengoed eventjes niet wat hem overkwam. Drie vreemde personen die ineens voor zijn neus stonden, zijn vrouw ineens op zo’n gewone avond in de zaal. Wat was er aan de hand? Hij werd in het zonnetje gezet, hij werd Hooglander van verdienste!

En dat was natuurlijk niet voor niets! Iedereen die wel eens een Hooglands feest bezoekt kent hem waarschijnlijk wel als de altijd aanwezige EHBO-er. In zijn tentje of in een apart hoekje. Al meer dan 25 jaar heeft hij zich ingezet voor het Rode Kruis afd. Hoogland, in welke vorm dan ook, Kees was er. Nooit werd er vergeefs een beroep op hem gedaan. Hieronder in het kort zijn wapenfeiten. Kees is per 1 mei 1979 vrijwilliger geworden bij de Afdeling Hoogland als leerling bij de Colonne, werd 24 mei 1982 helper bij de colonne, vanaf 1 oktober 1990 Plv Hoofd Magazijn bij de colonne, 20 januari 1995 Staflid Materieel van de Colonne.

Dan volgt de grote reorganisatie van het NL Rode Kruis, en alles krijgt een andere benaming. Per 1 januari 1999 staat Kees te boek als Vrijwilliger Eerste Hulpverlening maar hij blijft tevens (onbenoemd) werkzaam in het magazijn. Per 1 april 2000 haalt Kees de cursus waarmee hij tevens de functie van Intakevrijwilliger Aangepaste Vakanties kan vervullen, deze functie heeft hij hooguit een beperkte tijd vervuld, de laatste drie jaar in ieder geval niet. Na het onverwachte overlijden van Hfd Magazijn en logistiek (Guus Döll) in juni 2004, doet Kees de functie van Hoofd Magazijn en Logistiek er gewoon bij.

De Henri Dunant
In totaal 17 keer heeft Kees een week verlofdagen gebruikt om als onbezoldigd vrijwilliger mee te gaan met de J. Henri Dunant, waarvan twee keer een week naar het Rode Kruis vakantiehotel “de Valkenberg” in Rheden om eenzame of gehandicapte medemensen een prettige vakantie te bezorgen.

De allrounder van de Afdeling Hoogland
Hij haalde 1 juli 1979 zijn EHBO - diploma maar heeft daarna allerlei aanvullende certificaten behaald zoals, Ziekenzorg, Verbandleer en Kleine Ongevallen, Basic Life Support, Eerste Hulp bij Sport, Opvang en Verzorging, G.O.R. (Gewonden Opvang bij Rampen), momenteel is hij bezig voor AED (met een electrische schok het hart weer laten kloppen) en kinder – EHBO. De doorsnee vrijwilliger EHBO traint tweewekelijks op woensdagavonden van 20.00 tot 22.00 uur en post circa vier keer per jaar. Een post is met tenminste twee vrijwilligers beschikbaar zijn om in noodgevallen EHBO te verlenen bij bijvoorbeeld het carnaval, het Dorpsfeest, stratenvolleybal, schuurfeesten, grasbaanraces, wielerronde Hoogland, paardendagen, hardloopwedstrijden etc. Al jarenlang is Kees daarom tweewekelijks op woensdagavonden in het verzorgingshuis St Jozef te Hooglanderveen aanwezig bij de training om de vaardigheden bij te houden. Daarnaast is hij op de tussenliggende woensdagavonden aanwezig bij de EHBO - opleiding voor de potentiële vrijwilligers. Kees is er op al die woensdagen als eerste uiterlijk om 19.30 uur om de materialen klaar te zetten en om koffie en thee te zetten, hij gaat altijd ook als laatste weg omdat het materiaal terugmoet naar het magazijn en de afwas moet worden gedaan.

Ondanks zijn drukke werkzaamheden in het magazijn neemt hij de meeste posten voor zijn rekening (de judo-ondersteuning nog niet eens meegerekend), dat betekent minimaal twee keer posten tijdens de Dorpsfeesten terwijl hij ook al aanwezig is bij het opzetten en afbreken van de EHBO-tent, ook bij het carnaval neemt Kees meer dan één post voor zijn rekening, daarnaast is hij een van de vaste invallers als er nog iemand tekort komt.

Kees heeft altijd een goed humeur, is bovendien niet van zijn stuk te krijgen en altijd bereid te helpen als iemand zijn hulp inroept. Dames die’ s avonds in het donker liever niet op de fiets naar de trainingsavond in Hooglanderveen willen komen, worden veelal door Kees met de motorfiets of auto opgehaald en weer netjes thuisgebracht.

Jeugdjudo
Sinds 1989 is gegroeid dat Kees garant staat voor EHBO - ondersteuning bij het jeugdjudo op het S.I. Hoogland. Zijn activiteiten daar hebben uiteraard de volledige instemming van de Afdeling Hoogland (en daarmee zijn dan tevens aanvullende verzekeringen voor aansprakelijkheid en persoonlijk letsel afgedekt). Een vaste goede EHBO’er is bij zo’n jeugdgroep bijzonder waardevol, Kees doet het met veel plezier en is sinds 1989 die vaste EHBO’er geworden. Omdat hij het gewoon leuk vindt om te doen beschouwt hij het niet als posten en wil hij het ook niet meetellen als postbeurten.

Dorpsfeest
Bij de Afdeling Hoogland is bekend dat Kees het Dorpsfeest Hoogland een bijzonder warm hart toedraagt, al jaren geeft hij aan niet op die ene zaterdagavond/nacht te willen posten omdat hij dan achter de bar staat in de grote feesttent.

Algemeen
Kees is bekend bij veel mensen en allemaal weten ze dat Kees altijd bereid is te helpen. Daarom zie je hem overal opduiken, bij het laatste grote wielerconcours in Hoogland was hij op het laatste moment gevraagd het verkeer te regelen bij een gevaarlijke bocht in het concours, maar hij is niet een van de vaste verkeersregelaars bij het wielerconcours. Zeker als het te maken heeft met het dorp Hoogland staat Kees heel gauw klaar om te helpen, ook als hij pas op het laatste moment wordt gevraagd. Die vorm van belangeloze hulp is echter vrijwel niet te concretiseren.



September 2006

Johan van Middelaar

Het was op zaterdagmiddag 16 september even een ontroerend, een bijzonder moment. Het jaar 2006 is voor het bestuur van de Stichting Paardensportdag Hoogland wel een heel bijzonder jaar. Niet alleen vanwege het feit dat al voor de 60ste maal een Paardensportdag wordt georganiseerd, maar ook omdat dit jaar Johan van Middelaar afscheid neemt in zijn rol als voorzitter van de Paardensportdag.

Johan werd gevraagd om naar voren te komen om samen met de aanwezigen hier even bij stil te staan. 60 jaar Paardensportdag in Hoogland en de laatste 43 jaar heeft dit evenement dezelfde voorzitter gekend, namelijk Johan van Middelaar. Onder zijn bezielende en enthousiaste leiding, heeft dit paardenevenement kunnen uitgroeien naar wat het nu is en daar mag het bestuur, maar eigenlijk mogen alle Hooglanders daar met recht trots op zijn. Een dankwoord voor Johan op dit tijdstip was dan ook geheel op zijn plaats.

Een dikke 40 jaar lange en energieke bijdrage om ieder jaar de Paardensportdag maar weer te laten slagen. Eerder had Johan aangegeven, in 2006 het voorzitterschap te willen overdragen aan een jongere opvolger. Voor de rest van het bestuur was 2016 een betere optie geweest, maar hij was hiertoe niet te verleiden en zijn keuze wordt natuurlijk gerespecteerd. Gelukkig blijft Johan nog wel aan als gewoon bestuurslid, zodat zijn ervaring in het geheel niet verloren gaat en kan de Paardensportdag hopelijk nog lang putten uit zijn kennisbron.

Paardenvakman
Als iemand zo lang een paardenevenement organiseert dan verwacht je op z’n minst dat diezelfde persoon ooit weleens actief de paardensport zal hebben bedreven. Toen het bestuur een keer naar dit antwoord op zoek was, kon niemand daar helderheid in brengen. Kan de voorzitter wel rijden? Hier was natuurlijk ene uitgekiende gelegenheid om het antwoord gewoon in de praktijk te zien gebeuren. Johan werd gevraagd en plein public het antwoord te geven en in praktisch zin dus te laten zien wat hij kan. Hij kreeg de keus: of met een springpaard, 5 willekeurige sprongen laten zien, of van een fraaie 2-span de leidsels ter hand nemen en een paar volwaardige excellente drafronden showen. De keuze bleek erg moeilijk..of toch niet? Hij koos (natuurlijk) voor het veiligste, de tweespan.En ja….. waarachtig het span paarden laat zich gedwee leiden door Johan van Middelaar. Prachtige tuigpaarden marcheren en de glimlach van oor tot oor van de nieuwbakken van koetsier vertelden voldoende. Een luid applaus natuurlijk, niet alleen voor de prestaties van het moment, maar voor Johan’s inzet van de afgelopen 43 jaar als voorzitter van de Paardensportdag in Hoogland.

Overval
Omdat de werkgroep Hooglander van de maand lucht had gekregen van deze verrassing voor Johan, wilde men ook namens wijkbeheerteam en alle Hooglander een hulde brengen aan Johan en brak de voorzitter Gert van Dijk op het moment dat Johan van het tweespan stapte na zijn enerverende rit in, in het programma. Gert hoefde er natuurlijk niet zo veel aan toe te voegen. Natuurlijk had hij vastgesteld dat Johan op Hooglands grondgebied woont, maar tevens even navraag gedaan bij deze en gene. Johan staat bekend als altijd vrolijk, ook als pleitbezorger voor vele goed Hooglandse doelen en hij heeft tijdens zijn voorzitterschap nog talloze andere publieke vrijwillige functies vervuld. De eretitel Hooglander van de Maand heeft hij dan ook heel erg verdiend.



Juni 2006

Wout!

Wout van de Fijnegeer is al eigenlijk sinds het begin één van de twee veilingmeesters van de MZM. Met veel verve brengt hij de veilingstukken naar voren, een kwinkslag hier een aansporing daar, hij is uitstekend van de tongriem gesneden. En dat is niet het enige dat hem zo’n unieke Hooglander maakt. Wout is op heel veel Hooglandse zaken een van de initiatiefnemers. Hij staat voor iedereen klaar met ideeën en bijdragen.

Hij is ook een echt goede spreekstalmeester. Wout doet bijvoorbeeld al vele jaren met zichtbaar plezier de spelleiding van het JA/NEE spel tijdens het dorpsfeest. Jaren geleden nam hij het initiatief tot het organiseren van Bonte Eemschuumers Avonden (de beroemde BEA’s), is spreker geweest bij het polsstokverspringen van Jong Hoogland, onlangs was hij dit voor de eerste keer bij de Gazonmaaierrace van Jong Hoogland. Wout is een van de toegewijde betrokkenen van het historische carnavalsboek ‘Hoogland, 5 dagen Zandkruuersgat’ dat dit jaar vanwege het 33 jarig carnaval in Hoogland werd uitgegeven.

Hij is ooit Prins carnaval geweest, zit nu nog in de BEA commissie en vindt ook altijd nog tijd om samen met de vrienden uit de buurt elk jaar een fraaie (veelal prijswinnende) carnavalswagen te bouwen. Grote dingen, kleine dingen, Wout doet het gewoon. Kaartclub draait even minder, Wout die organiseert het een beetje op zijn manier en het draait weer, iedereen tevreden! Als het aan Wout lag organiseerde hij elk jaar dat Ajax kampioen zou worden. Dat is zijn grote passie, hij pikt zo veel als mogelijk de wedstrijden mee.

Dorpsgevoel
Als iemand wil weten hoe het ‘dorpsgevoel’ voelt, moet hij of zij maar eens met Wout gaan praten. Als er één dat weet, is hij het wel. Iemand zei eens: “Wout is de belichaming van ons dorpsgevoel, voor alles wat Hooglands is…” Voordat we echt serieus worden, de humor van Wout is ontegenzeggelijk, en dat is wat hij in zijn cabaretvoorstellingen verstopte. Hij krijgt het voor elkaar om iedereen tijdens een BEA voorstelling uit zijn rol te spelen. Sommigen zeggen dat hij zijn roeping heeft gemist, hij had cabaretier moeten worden.

Nog wat wapenfeiten van Wout: Hij brengt altijd een veilingstuk in tijdens de Martinus zomermarkt: Een feestavond georganiseerd en aangeboden door Wout van de Fijnegeer en vrienden. Gewoon zomaar, omdat het leuk is, ja en een feestje… Hij is altijd vrijwilliger tijdnes het dorpsfeest, staat achter de bar of verricht een andere nuttige taak. Onlangs nog organiseerde hij de voetbalwedstrijd Nederland Duitsland. Wouts zwager Nico Brundel, uit Duitsland, had een hartewens om eens hier met zijn elftal tegen Hooglanders te spelen. Zeg dat niet tegen Wout of het is geregeld, natuurlijk. Elders in de krant vindt u een verslag en beeld van deze wedstrijd trouwens.

Verdiende benoeming
Waarom huldig je zo’n man nou niet eerder, vraagt u zich af? We moesten een wel héél bijzonder moment kiezen. Wout kon nu ‘in het harnas’ gehuldigd worden tijdens de Martinus zomermarkt. De waarschijnlijk laatste keer dat hij dat podium betrad. Er werd een speciaal veilingstuk ingebracht door collega Ton Ros… ja ja, dat was dus de Hooglander van de Maand commissie, die inbrak op de veiling en Wout van de Fijnegeer, zéér verdiend, huldigde!



Mei 2006

Bij Ries klop je nooit voor niets aan

Ries Tolboom moet de armste man van Hoogland zijn, half Hoogland heeft wel eens iets van hem gekregen, maar héél Hoogland kent hem in ieder geval. Al jaren en jaren (sommigen zeggen dat het dit jaar al 50 jaar is, maar zelf houdt hij het op binnenkort…)is hij te vinden aan de Zevenhuizerstraat en is een man, wiens hart op de goede plaats zit. Ries doet altijd mee als er iets geregeld moet worden, of het nu om sport gaat of om het organiseren van een stunt.

Al is de eervolle benoeming tot Hooglander van de Maand een aangelegenheid is voor bijzondere vrijwilligers en niet voor ondernemers, vind de gelijknamige werkgroep, dat hier sprake is van een duidelijk overlapping. Door de belangeloze steun van Ries Tolboom in heel veel projecten in Hoogland, mag je zeggen dat hij op deze wijze een heel bijzondere vrijwilliger is. Niet alleen met geld klaar staan, maar ook met dingen en met kennis.

Zo liet hij zelfs in 2004 de Ronde van Hoogland in de steek voor een toertocht langs de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Niet alleen zorgde hij voor goed onderhouden materiaal vóór vertrek, hij ging zelf gewoon mee om alle panne onderweg te verhelpen. En , wat nét zo belangrijk is, de organisatie van de Ronde van Hoogland heeft hij evengoed soepel georganiseerd voor vertrek. Van jongs af aan zit Ries in de fietsen, als jong-gezel bij de rijwielherstelinrichting van de firma Blom, maar ook als een van de eerste Hooglandse taxichauffeurs en pompbediende. De meeste oudere daken van Hoogland kent Ries op zijn duimpje door het plaatsen van televisieantennes en in veel boerderijen in het buitengebied ligt elektrawerk, dat door Ries is aangelegd.

Maar toch, ook het uitstapje naar een functie als beheerder van de Neng, bracht hem steeds weer terug bij de fiets. Zijn passie, zijn werk. En omdat werk niet altijd mee moet naar huis, heeft hij inmiddels ook een liefde voor oude auto’s en motoren ontwikkelt. Maar de bekende staaltjes van ‘om niet’ van Ries zijn ontelbaar. Zo had stichting de Zonnebloem een keer het verzoek aan Ries om eens te zien of zij een paar oudere fietsen konden kopen voor weinig geld, die men dan naar een goed doel in Afrika konden sturen. Ze hoefden niet volledig functioneel te zijn, rijden en remmen, met fatsoenlijke banden was het belangrijkste. Ries reageerde heel eenvoudig: hij zei niets en ging op zijn gemak een zondagje grasduinen op zijn erf en pakte een aantal fietsen, maakte deze rijdend, remmend, keek ze technisch helemaal na en schonk ze alle 50 (!) aan de Zonnebloem.

Natuurlijk, en daarom koos de commissie ook dit moment, is een belangrijk feit van de laatste jaren, dat Ries in zijn eentje het initiatief heeft genomen de indertijd wat in het ongerede geraakte wielerronde van Hoogland, nieuw leven in te blazen. Dit wapenfeit mag zeker op zijn conto worden geschreven en alleen dat al is zijn huldiging waard. Al weer zeven jaar achtereen geheel belangeloos organiseren van een fors wielerevenement, met een minimum aan vrijwilligers eromheen, grote klasse! Vraag willekeurig welke Hooglander naar Ries Tolboom en je hoort van allemaal hetzelfde: Een man met het hart op de juiste plaats en dus verdiend Hooglander van de Maand!



april

30 jaar actief in volleybal

Richard Gaarenstroom ging op 1 april nietsvermoedend naar de slot-feestavond van zij geliefde Forza Hoogland, om samen met zijn sportgenoten het succesvolle seizoen te vieren en vooruit te blikken op het nieuwe seizoen, zoals eigenlijk elk jaar. Uiteraard was hij reuze verrast, dat hij vanwege dat 30-jarig jubileum als volleybal-vrijwilliger door de werkgroep tot Hooglander van de Maand april werd benoemd.

Het was 1 april…en nee, het was geen grap. Gert van Dijk, de voorzitter van het wijkbeheerteam dacht er overigens wel an, toen hij verzocht werd op 1 april een speech te moeten houden in ’t Hoogh Landt, waar het Forza feest werd gehouden. Tijdens zijn speech gaf Gert een ‘beknopte’ opsomming van alle wapenfeiten rondom het Hooglandse volleybal, waar Richard Gaarenstroom de hoofdrol in speelde. Wij geven deze nog beknopter weer: Richard wordt dit jaar 60 (5 augustus) en heeft dus zijn halve leven ‘gegeven’ voor het volleybal. In 1977 wordt Richard lid van SVH afd volleybal. In 1977 wordt hij bestuurslid.

In 1979 wordt hij voorzitter. Dat mag je een bliksemcarrière noemen. In 1980 wordt Richard vertegenwoordiger binnen het SVH-bestuur. Onder SVH vielen toen verschillende sportverenigingen. In 1982 werd De Bieshaarbar onderdeel van SVH beheer, hierbij was Richard als bestuurslid direct betrokken, alsmede initiatiefnemer. In 1987 kwam de eerste computer binnen de vereniging en werd het een en ander geautomatiseerd, Richard was hierbij vanuit zijn werk nauw betrokken. In 1988 stopt hij als bestuurslid van SVH. Na 2 jaar blijkt het bestuur van SVH onderbezet en niet meer te functioneren. Richard Gaarenstroom neemt dan, samen met Hans van Westerlaak en Arnold Brinkman, het bestuur weer over. In 1992 maakt de afd volleybal zich los van SVH en wordt een eigen vereniging, genaamd Forza Hoogland volleybal en wordt Richard voorzitter. Door de uitbreiding van Amersfoort-Noord richting Nieuwland komt er een nieuwe sporthal bij. Forza Hoogland volleybal breidt uit naar Nieuwland. Nou dat zit bestuurlijk wel goed. Uiteraard speelde Richard in die jaren nog wel een aardig potje volleybal. Hij speelde een aantal jaren in heren 2 , en daarna nog vele jaren in heren 3 en 4 om daarna af te sluiten met wat jaren recreatief volleybal.

Hij was lange tijd scheidsrechter en trainer van o.a. jeugd, recreanten en dames teams. Ook is hij nog een aantal jaren lid en voorzitter geweest van de ASF(AmersfoortseSport Federatie). Het volleybal in Hoogland is een groeisport. In de 30 jaar waar we het nu over hebben is het aantal leden gegroeid van 220 toen, tot 330 leden vandaag de dag

De volleybalvereniging is, mede door bijdrage en inzicht van Richard geheel zelfstandig geworden en heeft een professionele organisatiestructuur gekregen met diverse werkgroepen. De werkgroep Hooglander van de Maand heeft echt weer een hele goede kandidaat benoemd. Richard Gaarenstroom misstaat zeker niet in deze eregalerij!
Ook het bestuur van Forza huldigde Richard en zijn echtgenote tijdens de extra feestelijk avond als erelid van de vereniging.



Maart 2006

Je hoort hem niet, maar je ziet hem wel…

Ton van ’t Klooster is Hooglander van de Maand maart geworden. Tijdens de voorstelling genaamd ‘Hooglanders van Toen en nu’, ter gelegenheid van het 25 jarig jubileum van de stichting Fotobios in partycentrum ’t Hoogh Landt werd hij, maar ook het publiekverrast door de overval van de werkgroep van het wijkbeheerteam Hoogland.

Ton is er altijd, je ziet hem altijd rondlopen met zijn filmcamera op elk feest, bij elke gelegenheid, bij het Carnaval, de zomermarkt, bij het dorpsfeest, bij de sinterklaasintocht, bij recepties, eigenlijk overal waar wat gebeurt in Hoogland is hij erbij. Waarom doet zo iemand dat? Hij doet dat in het kader van zijn vrijwilligerswerk voor de stichting Fotobios. Hij doet dat al 25 jaar!

De stichting, die door hem is opgericht, samen met Andre Kok en Jacqueline van Driel-Bos ( bestaat verder uit Marjan Kamphuis- de Ruijter, Ton Tondeur en Dorine Tukker-Tolboom, doet niets anders dan authentiek Hooglands beeldmateriaal verzamelen. Foto, 6x6 en kleinbeeld, Film, 8 mm super 8, VHS, Betamax en tegenwoordig modern digital video. En alles wat ze verzamelen wordt weer gearchiveerd door Ton. Hij heeft, samen met zijn kompanen, op zeer veel uniek filmmateriaal beslag weten te leggen in de afgelopen 25 jaar. Vandaar ook de jubileumvoorstelling op de 12e maart natuurlijk. Ook die heeft hij weer uitstekend weten te monteren tot een prettig kijkspektakel.

En dat is niet het enige dat Ton doet voor de stichting: Hij is ook de privé chauffeur van Sinterklaas in de decemberperiode. Stichting Fotobios verhuurt zijn mensen als Sint en Piet tegen een kleine vergoeding, waar ze dan weer apparatuur en tape van kunnen kopen. Ook de grote verenigingen en organisaties vragen Ton regelmatig om zijn filmactiviteiten. Ton is er altijd bij, geheel belangeloos, alles voor de stichting. Je ziet hem wel, maar je hoort hem nooit.

En dan nog even dit:
Ton was vroeger boer en na het wegsaneren is hij aan de Zevenhuizerstraat komen te wonen en sindsdien maakt hij zich behoorlijk dienstbaar voor de Hooglandse gemeenschap. Ton is o.a. grafdelver van de St. Martinuskerk. Ook onderhoud hij het kerkhof van de St. Martinuskerk en bijvoorbeeld bij sneeuwval houdt hij de paden van het kerkhof begaanbaar voor de bezoekers. Iemand moet het doen…


Februari 2006

Hooglander van de Maand februari

Het is haast niet te geloven, als je mensen van buiten Hoogland vertelt over de vele vrijwilligers die we in Hoogland kennen. Superlatieven zijn vaak niet voldoende om de tomeloze inzet en betrokkenheid van sommige mensen te beschrijven.

In Hoogland struikel je er bijna over, en daarom gaan we nog lang door met de Hooglander van de Maand, en ook u weet vast wel iemand te melden.

De Hooglander van de Maand februari is geworden mevrouw Ina Bos. Mevrouw Bos is een van de oudste, actieve vrijwilligers uit Hoogland, zo durven wij te stellen. Sinds 1949 (!) is deze struise Hooglandse al voorzitter van de Hooglandse afdeling van het Koninging Wilhelmina Fonds en nog steeds coördineert ze ieder jaar alle goede werk van de 240(!) collectanten. Ook sinds 1949 is ze lid van de zangvereniging Zang en Vriendschap en tot op de dag van vandaag is ze daar, ondanks haar zwaar longemfyseem actief zangeres. Het klinkt echt als een nachtegaaltje, want ze heeft speciale zangtraining.

Voor de zangvereniging is zij ook lid van de kledingcommissie, niet verwonderlijk als je weet dat ze naaister van beroep is. Dan ben je de aangewezen persoon als er eens wat versteld, passend gemaakt en nieuw gemaakt moet worden. Ze is ook maar liefst 13 jaar koster geweest in de Inham en dat maakt een handig bruggetje naar alle werk dat ze doet voor de kerkgemeenschap. Ze geeft leiding aan en coördinatrice van de ouderensoos, die elke 14 dagen met veel plezier in de Inham bijeenkomt. Natuurlijk doet ze dat niet alleen, maar ga er maar voor staan. Ze regelt de gastsprekers, de drankjes en de hapjes waar nodig en met kerst of aan het eind van het seizoen verzorgt ze een compleet warm en koud buffet, zorgt voor de oliebollen rond oud en nieuw, en nog veel meer.

De activiteitencommissie van de kerk draagt haar op handen, want , mede door haar bezieling heeft deze commissie met fancy fairs, rommelmarkten en andere fondsenwervende activiteiten flinke bedragen bijeen vergaard voor de restauratie van de klokkentoren van de inham en ook voor de restauratie van kapel Coelhorst. Gelukkig vindt ze in haar man Arie altijd een trouwe bondgenoot in haar vrijwilligerswerk. Eigenlijk doen ze bijna alles samen. Arie is zijn actieve leven druk geweest als bakker, handig als je af en toe wat te eten moet regelen of oliebollen nodig hebt. Arie is de voorzitter van de zangvereniging Zang en Vriendschap dat komende mei ook een 60-jarig jubileum viert, en zo zitten er nog veel meer raakvlakken in het leven van de beide 71-jarigen.

Naast alle actieve zaken voor soos en kerk vindt Ina ook nog tijd (pffff) om haar ongelooflijke grote verzamelingen met dingen over Koninklijk Huis uit te breiden en te onderhouden, te exposeren en weer terug te verhuizen. U heeft dat vorig jaar allemaal kunnen zien tijdens de 5 mei viering van de jubilerende Oranjevereniging. Dan heeft ze nog een enorme verzameling vingerhoedjes (tic van het beroep zullen we maar zeggen). Oh, ja… ze collecteert ook nog voor het Prins Bernhardfonds en overal is Arie bij betrokken, behalve als hij gaat vissen, wat hij graag doet. Dan doet ze niet mee, behalve als Arie dan weer één of meer kleinkinderen heeft uitgenodigd om mee te gaan, dan wil ze weer ouderwets ‘zorgen’. Drukke tante, die Ina.

Ina Bos is al meerdere malen onderscheiden. Zo heeft ze de gouden insigne met diamant voor 50 jaar trouwe dienst voor het KWF. Ook een gouden insigne voor haar lidmaatschap van Zang en Vriendschap werd haar toegekend door de KBZON, de overkoepelende zangverenigingorganisatie. De onderscheiding die ze nu krijgt steekt daar natuurlijk wat schraal tegen af, maar desalniettemin is het haar gegund. Ina Bos, Hooglander van de Maand februari!



Januari 2006

De Stille Kracht Hoogland

Nee, het is geen typefout die hierboven staat, het is Arno Hoogland, die we zo noemen. Arno is door de gelijknamige werkgroep benoemd tot Hooglander van de maand januari.

Velen kennen hem als de bindende factor bij de carnavalsstichting de Eemschuumers. Sinds een jaar of drie is hij de voorzitter en daarom wist de werkgroep ook waar hij gevonden moest worden: Op de receptie van het 33 jarig jubileum van de Eemschuumers op 15 januari jl.

Arno is de stille, bindende kracht achter de Eemschuumers. Hij zorgt er kortgezegd voor dat de organisatoren van de evenementen elkaars vrienden blijven, door dik en dun. Dat is met het gezelschap van dit pluimage best een hele kluif. Sinds 1998 is Arno lid van de raad van 11 en bestuur van de Eemschuumers, dat is dus nu al weer bijna 8 jaar actief. Daarnaast, en hij zou daar meer tijd voor willen hebben, zaalvoetbalt hij graag met zijn kameraden, maar op maandag moet hij altijd vergaderen, dus dat komt er niet altijd van.

Hij heeft vóór zijn entree bij de Eemschuumers altijd deelgenomen in cabaretgroep de Bietenbrug. En misschien wel een van de belangrijkste wapenfeiten uit de historie van Arno is, dat hij samen met wat vrienden, het carbidschieten in Hoogland tot traditie heeft gemaakt. Eerst werd dat bij boeren op het land gedaan met uiteraard de melkbussen, maar daar was geen publiek om mee te genieten, dus toen maar bij pa en ma voor de deur bij de Berkenvijver. Later , toen ze weer wat ouder werden, werd het door Jong Hoogland geadopteerd. In aansluiting op het succes bij het cabaret, geeft Arno ook altijd bijdragen en adviezen voor de bonte Eemschuumers avonden en eerlijk gezegd, het Eemschuum staat hem vaak op de lippen, want hij is er een absolute kei in, om alles op het laatste moment nog even te regelen.

Dat is een eigenschap waar de vele Eemschuumers al wel aan gewend zijn, maar bij zijn inzet voor het dorpsfeest, bracht dat menig collega vrijwilliger soms wel tot wanhoop. Een beetje stil, een beetje geheimzinnig doet hij er soms over. Hij “Moest ook altijd dingen doen…” Maar het kwam altijd voor elkaar. Deze geboren en getogen Hooglander heeft zijn sporen hier wel liggen. Nog afgezien van het feit dat hij zijn achternaam mee heeft (velen kennen hem overigens als Noot), Arno mag verdiend Hooglander van de Maand genoemd worden.